Interview met Nicolaï Saké

Van waar komt je liefde voor het lopen?

De liefde voor het lopen kwam voor mij vanuit de Antwerpse Parken. Van jongs af aan nam ik met de school ieder jaar deel aan de befaamde scholenveldcross. Elk jaar werd die cross in september in een ander Antwerps park georganiseerd (Brilschanspark, Boekenbergpark en andere). Tijdens die kleinschalige veldcrossen merkte ik dat ik me daarin heel goed amuseerde en dat ik wel aanleg had voor de loopsport. Ik won een paar keer; het competitiebeest in mij is verschrikkelijk. In die periode (op mijn twaalfde) keek ik ook heel gefascineerd naar de olympische spelen. Ik was zo onder de indruk dat ik dacht: “die olympische droom, die atletiekdroom wil ik ook najagen”. En zo is de bal aan het rollen gegaan. Ik was 13 jaar en sloot me aan bij mijn eerste atletiekclub, ABES Edegem. Ideaal, want ik werd er begeleid door Nathan Kahan, ex-olympiër op de 800 m in 2000 in Sydney.

Hoe ben je als 800 meterloper in het langeafstandslopen verzeild geraakt?

Tot mijn 18 jaar lag de focus op de 800 m, met als uitschieter brons op het Belgisch Kampioenschap U23. Ik merkte toen dat ik op mijn plafond zat en zag in de lange afstanden een nieuwe uitdaging. En vooral, onze Antwerp 10 Miles, dat sprak boekdelen voor mij. Alle genetische en lactaattesten uit het topsportlab in UGent wezen uit dat ik meer geschikt ben voor de lange afstand. Mentaal gaat een stratenloop me ook beter af dan de piste. Op de piste ben je heel gefocust op je tijden. Op een stratenloop loop je meer voor de overwinning. De beleving van een massa-event spreekt me ook meer aan. Je loopt in de menigte en voelt de verbondenheid met de andere lopers. Op mijn 20 jaar heb ik de switch gemaakt naar de lange afstand. Het grotere plan was toen Parijs 2024.

Je olympische droom, leeft die nog?

De olympische normen en waarden leven uiteraard nog. Maar door mijn job als psychiater in opleiding heb ik alles wel beter leren relativeren. Het plezier van de marathon van Antwerpen te winnen, is iets dat ik me waarschijnlijk veel langer en meer zal koesteren als ik terugkijk op mijn sportieve carrière. In de huidige fase van mijn carrière mik ik meer op dit soort unieke ervaringen die me het voorbije jaar duidelijk geen windeieren hebben opgeleverd.

Waar zit er nog progressie in voor je? Hoe ga je dit aanpakken?

Ik heb veel geleerd van mijn twee voorgaande coaches. Maar ik heb nu de (misschien arrogante) ambitie om de teugels zelf in handen te nemen. Dat klinkt misschien Antwerps, dikke nek tot de tweede macht. Maar ik ben arts van opleiding en zal voortaan mezelf coachen. Ik ga deels terug aan het werk als assistent-psychiater met zeer onregelmatige uren. Geregeld sta ik op om 5u30 voor een ochtendtraining en ga ik aansluitend werken. Ik kan dus best zelf mijn trainingsplan maken in combinatie met mijn werkplanning. Ik heb vooral nood aan continuïteit in mijn trainingen en een gezonde trainingsload zodat ik blessurevrij stappen kan zetten. Ik zal me voortaan wel laten adviseren door 6d voor voedingsadvies. Ik ben vrij laks geweest in mijn voeding, daar ligt nog veel groeimarge.

Ben je ook een materiaalfreak? Hoe belangrijk zijn je loopschoenen en -kledij voor jou?

Goede loopschoenen vind ik superbelangrijk. Ik heb meer schoenen dan mijn vriendin. Ik loop tussen de 140 en 180 kilometer per week. Ieder half jaar verslijt ik op training zeker vier trainingsschoenen. Ik kies mijn schoenen naargelang de trainingssessie. Momenteel loop ik met On. Hun recente schoen de On Cloudmonster Hyper vind ik fantastisch voor alle tempo’s en lange duurtrainingen. Toen deze uitkwam heb ik er onmiddellijk 2 paar van besteld. Voor rustige loopjes gebruik ik eerder de On Cloudrunner.
Voorts gebruik ik voor de races de On Cloudboom Strike die heel goed aan mijn voet aansluit.

Wat is je favoriete race?

Hier moet ik niet lang over nadenken: de Antwerp 10 Miles. Er zijn verschillende redenen voor. Op de dag van de 10 Miles kan ik mijn passie, lopen (waar ik dagelijks voor leef), eindelijk delen met mijn vrienden en familie. Da’s heel fijn. Plus, je loopt voor eigen volk. Er staat ongelooflijk veel volk langs de kant die je kent, of die voor je supporteren. En je loopt door de straten waar je zelf door wandelt.

Op welke Antwerpse spots train je het liefst?

Ik ben geboren en getogen in Berchem. Ik loop vaak in Park Den Brandt, Nachtegalenpark, Middelheimpark, ’t Rooi, Brilschanspark en Wolvenberg. Ik denk dat ik daar elke steen en wortel van elke boom ken. Mijn favoriet? Dat is Park Den Brandt. Ik snap niet dat er niet meer topsporters rondlopen. Je hebt daar het ideale trainingsrondje van 2 kilometer, een dreef van 500 m om te knallen, je kan de bunkers oplopen om wat heuveltjes erin te krijgen, je kan er eindeloos je training variëren. Tijdens mijn pensioen zal ik er nog iedere dag lopen voor mijn plezier. Op twee: de Kalmthoutse Heide. Als ik op zondag een lange duurloop wil doen, vind ik het leuk om daar in te verdwalen. Verder: langs de Kaaien loop ik ook geregeld. Ik vind het leuk om de skyline van Antwerpen te zien. Ik combineer het vaak met de Hobokense Polders om het trailaspect erbij te nemen. En het Rivierenhof is ook een klassieker.

Loop je steeds alleen of sluit je wel eens aan bij een Antwerpse running crew?

Ik train geregeld samen met Ward Leunckens, ook een ambassador van Addict. Heel fijn! Ik probeer ook geregeld aan te sluiten bij een van de running crews in Antwerpen, zoals de Antwerp Running Crew. Ik doe daar mijn extra kilometers en probeer de jonge gasten wat te motiveren om te lopen. Achteraf drink ik een koffietje mee.

Jij bent assistent-psychiater. Hoe belangrijk vind je het mentale effect van het lopen?

Superbelangrijk. Lopen in het algemeen is voor mij een moment om tot rust te komen, om de drukte rondom mij achter te laten en mijn hoofd leeg te maken. Niet dat ik aan niets denk, maar ik heb het gevoel dat ik dan alles vanop een afstand kan bekijken. Daar waar je soms heel impulsieve beslissingen maakt in het leven waar je achteraf spijt van hebt, heb ik het gevoel dat lopen mij de kans en de ruimte biedt om te reflecteren om dan achteraf een keuze te maken. Plus, ik kan niet stilzitten. Ik word onrustig als ik enkele dagen niet kan lopen. Door het lopen controleer ik mijn innerlijke onrust. Ik ben een Run-Addict geworden omdat lopen mij rust biedt. En de dopamine die achteraf vrijkomt geeft me positieve energie. Ik word daar automatisch gelukkig van. Het helpt me om gewoon te lopen in de wereld en nieuwe locaties dan te exploreren zodat ik al de rest eventjes kan vergeten.

Welke boodschap geef je graag mee aan de recreatieve lopers?

Amuseer je. Geniet ervan. Dat moet de essentie van lopen zijn. En dat klinkt vreemd, zeker voor mensen met de eerste loopkilometers. Die vinden het verschrikkelijk, kijken er niet naar uit, vinden het te vermoeiend. Mijn boodschap: probeer het leuk te maken! Ga in groep lopen, ga in een mooie omgeving lopen, ga een koffietje drinken achteraf, schaf je een leuke outfit en schoenen aan, zet het in je agenda! Je moet daarom geen marathon ambiëren. Maak er een leuk sportmoment van! Dan krijg je écht een sportieve en mentale boost.

Zie je daar een rol in voor een sportwinkel als Addict?

Ik denk dat het een essentiële rol is voor Addict om ook sportief ondersteuning te bieden en mensen mee te trekken in een positief verhaal. Niet louter zeggen: “Hier zijn je loopschoenen, en doe ermee wat je wil”. Bv. de mogelijkheid die Addict biedt om samen met een Addict Crew de 10 Miles te lopen vind ik een schitterend initiatief. Ook de social runs van Addict (de Addict Breakfast Runs) vind ik stimulerend. Addict voelt voor mij ondertussen zo vertrouwd en familiaal aan dat een bezoekje in de winkel telkens motiveert om te gaan lopen.

Waarom zou jij adviseren om je loopschoenen bij Addict te kopen?

Ik apprecieer enorm het babbeltje op de verkoopvloer met de verschillende experten. Ik lees uitgebreid online reviews over de nieuwste loopschoenen en toch krijg ik bij Addict nog extra inside information die mijn kennis verbreedt. Op de websites en socials van de merken krijg je natuurlijk alleen het prachtige plaatje. Achter de schermen zoek ik nog meer info, transparanter, ongezouten, en die krijg ik bij Addict. Elke verkoper test ook elke schoen. Je kan op veel plekken een loopanalyse doen, maar dan blijven er nog voldoende schoenkeuzes over om het moeilijk te maken. Het expertadvies bij Addict vind ik dan toch relevant, een meerwaarde, en doorslaggevend.

Sluit maar zelf af. Heb je een oproep voor onze lopers?

Ja. Ik hoop jullie allemeel te zien aan de start van de 10 Miles in 2027. Of, anders gezegd: ik denk dat het heel belangrijk is ook een doel te hebben, los van de prestatie. Of het nu de 10 Miles, de Sint-Andriesrun of de Bollekesloop is, er zijn genoeg wedstrijden of uitdagingen uit te kiezen waardoor je de wintermaanden makkelijker kan doorkomen. Als het dan wat donkerder is of wat meer regenachtig en je moeilijker uit de zetel geraakt, helpt het om voor een doel te lopen. Want je weet dat je later zal ‘shinen’ op het loopevent, en dat je trots op jezelf zal zijn.